Grand Theft Hamlet (2024): Tehdit altındaki cesur bir sanatsal yaratım

Grand Theft Auto Online dünyasının sunduğu yaratıcı olanaklar, Grand Theft Hamlet ile yeni bir boyut kazanıyor. Bu sanal dünyada bir oyun sahnelemek, Shakespeare’in çalışmalarına ve temalarına yeni bir bakış açısı sunuyor. Ancak gerçek dünyadaki sorunlar ve tekrarlanan şiddet, Hamlet’i GTA Online’da hayata geçirme deneyimini engelleyebilir.

“Grand Theft Hamlet”: Eşsiz Bir Deneyim

Bu dünyanın en benzersiz kullanımlarından biri, yönetmenler Sam Crane ve Pinny Grylls’in “machinima belgeseli” olarak tanımladığı Grand Theft Hamlet’te yakalanıyor. Tamamı Grand Theft Auto Online’da çekilen işsiz aktörler Crane ve Mark Osterveen, Birleşik Krallık’ta 2021’deki üçüncü karantina sırasında oyun dünyasını keşfediyorlar. Bir gün Los Santos dünyasında bir açık hava tiyatrosu keşfederler ve bir tiyatro sahneleme olasılığını düşünürler. Bunun mümkün olup olmadığını görmek için Hamlet’in bir versiyonu. Birkaç satır denedikten sonra polis hızla müdahale eder, kurşunlar uçuşmaya başlar ve William Shakespeare’in oyunu yarıda kesilir. Ancak konsept, Sam ve Mark’ta kalıyor; karantina sırasında hareket etmelerinin bir yolu, ancak bu alışılmadık araç aracılığıyla. Sam ve Mark bu çılgın fikre giderek daha fazla dahil oluyorlar ve bir oyuncunun belirttiği gibi bu, milyarlarca bütçeli Shakespeare’de her şeyin mümkün olduğu bir oyun gibi. Bu grup, Sam’in karısı Pinny’nin yardımıyla imkansızı başarmaya çalışır: Shakespeare’i Los Santos’a getirmek.

Bu grup, ilk etapta bu fikri oldukça geleneksel bir yapım olarak yürütüyor ve uzaylılardan, yeni çığır açmaktan heyecan duyan yasal aktörlere kadar her türden katılımcının katıldığı seçmeler düzenliyor. Ancak GTA’da birkaç kişi bir araya geldiğinde ölümler meydana geliyor ve oyuncuları bu tehlikeli dünyada güvende tutmak zorlaşıyor. Bu yapım güvenlik gerektiriyor ve GTA Tiyatrosu’nda dedikleri gibi “Biri öldü diye yapımı durduramayız.” » Ancak aynı zamanda, istediğiniz zaman girip çıkabildiğiniz bir dünyada, tiyatro provaları için bir video oyununda sürekli oyuncu bulundurmak da zordur.

Engellere Rağmen Süreklilik

Grand Theft Hamlet öncelikle iki ana nedenden dolayı büyüleyicidir. Her şeyden önce, çevrimiçi bile olsa bir gösteriyi sergilemenin ne kadar masraflı olduğu dikkate değer. Aktif olarak silahlarını bırakmak ve Shakespeare’in eserlerini okumak isteyen oyuncuları bulmak çok büyük bir iştir, ancak bu insanların oyuna neden bu şekilde ilgi duyduklarını da görmek güzel. Sam ve Mark gibi bazı insanlar sahneye geri dönmek isterken, diğerleri gerçek dünyada bu fırsata sahip olmayacaklarını biliyor. Bu aynı zamanda dünyanın her yerinden farklı geçmişlere sahip insanları, başka türlü imkansız olacak şekilde birlikte oynamak için bir araya getirmenin bir yoludur.

Ancak diğer büyüleyici yön, GTA’nın çevrimiçi evreninde ne kadar tuhaf bir şekilde mükemmel çalıştığıdır. Farklı ifadelerin ve kostümlerin kullanılması, bunu sadece bir ezberden öteye dönüştürüyor; aktörlerin çalışmayı zenginleştiren farklı seçimler yaptığı gerçek bir performansa dönüştürüyor. Bu odanın her bir parçası için doğru noktayı bulmak harika çünkü yer sıkıntısı yok. Hamlet, açık okyanusta absürt bir yatta, bir şehrin üzerinde süzülen bir zeplin üzerinde, lüks bir malikanede ya da üçünde birden geçebilir. Aktörler ölebilir, insanlar müdahale edip prodüksiyonu aksatabilir ama gösteri devam etmeli. Kendi yarattıkları bir dünyada bile tiyatro kolay değil.

Gerçekliğin Bütünleşmesi: Bir Zorluk

Ancak Grand Theft Auto oyunu, gerçek dünyayı bu avatarların hikayelerine her zaman başarıyla entegre edemiyor. Bazen katılımcılardan birinin trans olduğunu açıkladıktan sonra bu deneyimin kendisi için ne kadar önemli olduğunu söylemesi ya da Mark’ın pandemi sırasında hayatta kalan son ebeveynini kaybetmesiyle ilgili üzüntü dolu konuşması gibi son derece etkilidir. salgın onu etkiledi. Durumun gerçekliğini oyun dünyasına entegre etmek, aralıklarla işe yarıyor. Ancak diğer zamanlarda biraz zorlama gelebilir ve eldeki hikayeyi pek etkilemeyebilir. Bir noktada Sam ve Mark, artık dünya yeniden açıldığı için projeye olan bağlılıklarını tartışıyorlar ve Sam ve Pinny bir noktada tartışıyorlar, Sam bu dünyaya fazla kapılmış ve doğum günü olan karısını unutup çocuklarını ihmal ediyor. Bu unsurlar bir şeye yol açsaydı ilginç olurdu. Ancak bunun yerine, bu sahneler olay örgüsünün geri kalanında herhangi bir iz bırakmadan var oluyor.

Bu gösteriyi GTA Online’da sergilemeye çalışırken Grand Theft Hamlet zaman zaman biraz tekrarlanabilir. Neredeyse her prova, birdenbire ortaya çıkan bir şiddet dalgasıyla ya da birisinin saygısız görünmesiyle bitiyor gibi görünüyor. Bu, filmin tekrar tekrar döndüğü bir değişimdir ve bir süre sonra şakanın gücü zayıflamaya başlar. Her şeyin mümkün olduğu bir dünyada bunun gibi bazı şeyler kaçınılmazdır, kaçamazlar. Ancak 90 dakikadan kısa süren Crane ve Grylls’in belgeseli, bu hikayeyi çok uzun süre anlatmanın sınırlarını biliyor gibi görünüyor ve bu tekrarlar çok ağırlaşmadan duruyor.

Sonuçta, Sam Crane ve Pinny Grylls’in Grand Theft Hamlet’i klasik bir eseri yeniden ziyaret etmenin alışılmadık ve büyüleyici bir yolunu sunuyor. Kusurlarına rağmen film, yeni bir hikaye anlatma aracının sevilen bir esere ilişkin algımızı nasıl değiştirebileceğini ve onu tamamen yeni bir bağlama yerleştirebileceğini gösteriyor. Bütün bunlar, hiçbir sonuç olmadan karakterleri isteyip öldürebileceğiniz bir oyunda.

Kaynak: collider.com