“Kimse Ölmek İstemiyor”: dikkat çeken bir siberpunk gerilim filmi

Kimse Ölmek İstemiyor: Siberpunk noir’a bir dalış

Kimse Ölmek İstemiyor Kahramanımız James’in karısı Rachel ile siyah beyaz bir film izlediği arabalı bir arabada açılıyor. Yağan yağmurun altında sohbet seçenekleriyle onunla şakalaşarak bu huzurlu anın tadını çıkarırsınız, ancak bu mola hızla yok olur. Rachel ortadan kaybolur ve sahne, James’in yaşadığı karanlık 24. yüzyıl siberpunk dünyasını ortaya çıkaracak şekilde genişler. Bu karanlık siberpunk dedektif noir hakkında bilmeniz gereken her şeyi gösterirken, başlamak için harika bir yer.

Dünya size tanıdık gelebilir ama geliştiriciler Kritik Vuruş Oyunları eğlenceli detaylar ve beklentilerinizi yıkan anlarla doldurmayı başardı. Ne yazık ki bu güçlü başlangıç, yaklaşık altı saatlik çalışma süresini tam olarak desteklemiyor. Kimse Ölmek İstemiyor; soruşturma sahnelerinde biraz fazla el ele tutuşma var ve anlatı yapısını keşfetmeyi kolaylaştıracak önemli özellikler eksik.

Klasik siberpunk ve modern noir’ın karışımı

Kağıt üzerinde basit, hatta sıkıcı görünebilir. Ve hikayenin bu senaryoya biraz fazla sadık kaldığı zamanlar da var. Ancak bu basit bir polisiye hikâye değil; sanatsal ve anlatısal etkilerini gizlemeyen bir siberpunk neo-noir’dır.

Çok fazla var’Değiştirilmiş Karbon hikayesinde, özellikle de insanların ölümden sonra (veya istedikleri zaman) beden değiştirebilme biçimleri. Zarif ve çarpıcı estetik son derece hatırlanıyor Bıçak Sırtı, ancak Japon yerine 1950’lerin Karanlık Şehri pastişiyle. Biraz görmek de zor değil Siberpunk 2077 Burada, hem temel siberpunk unsurları hem de teknoloji jargonuyla çalışan cihazlarla suç mahallerini yeniden inşa edebilmeniz açısından.

Tanıdık bir evrende benzersiz bir dokunuş

Geliştiriciler, diğer evrenlerden öğeler ödünç almasına rağmen pek çok benzersiz ayrıntı ekledi. Daha önce siberpunk kurgularında vücut değişimini görmüştük, ancak uyuşturucu bağımlısı veya alerjik bir vücudunuz varsa bunun yol açabileceği olumsuzlukları bu kadar çok dile getiren bir sistem gördüğümüzü sanmıyorum. Ayrıca James’in apartmanının o kadar yıpranmış olmasını ve ortak banyo istemek zorunda kalmasını da seviyorum, bu da hâlâ banyo yapan bir komşuyla komik bir etkileşime yol açıyor.

Dönen kadranla dijital kod girmeyi gerektiren çok sayıda kilit gibi pek de anlam ifade etmeyen küçük estetik ayrıntılar da var. 24. yüzyıldaki bir dünyada neden daha fazla bilgisayar kullanılmıyor? James, neredeyse 400 yıllık siyah beyaz filmlerin gösterildiği bir arabalı araba bulmayı nasıl başarıyor? Bu garip küçük detayların hepsi büyüleyici bir atmosfer sunuyor ve bunu gördüğünüzde bunları kabul etmek çok kolay. Kritik Vuruş Oyunları yeni anakronizmler yaratmaktan zevk alır.

Kaynak: www.ign.com