Once Human video oyunu: şaşırtıcı ve büyüleyici bir deneyim

Once Human şaşırtıcı bir oyundur. Bu, ücretsiz, açık dünya bir hayatta kalma oyunudur, türlerin sıcak bir karışımıdır ve bu iyi bilinen fikirleri alır ve bunları nispeten basit formlara basitleştirir. Ancak piyasaya sürülmesinden birkaç gün sonra oyunu oynamayı bırakamadığımı fark ettim. Henüz erken ama şu ana kadar çok eğlenceli ve çok tuhaf şeyler oldu. Fallout 76, Rust, 7 Days to Die veya diğer birçok seçenek olsun, kıyamet sonrası hayatta kalma oyunlarında bir eksiklik yok. Ancak Once Human, dünyanın sonunu klasik zombi veya nükleer savaş senaryoları yerine uzaylı istilası etrafında sararak bu senaryoyu benzersiz ve ilgi çekici hale getiriyor. Geriye dönüp bakıldığında bu türde yeterince kullanılmayan eğlenceli bir yaklaşım ve Once Human bunu çok akıllıca kullanıyor.

Beklenmedik düşmanlar

Bu uzaylı organizma, canlı olsun ya da olmasın neredeyse her şeyi tuhaf bir canavara dönüştürme yeteneğine sahip. Kabul ediyorum, bu ayaklarını sürüyen, hırlayan kişi bir zombi gibi görünebilir, ancak arkalarını dönüp kafa yerine kör edici bir sahne lambasına sahip olduklarını ortaya çıkarırlar. Dev örümceklere, şeytani ağaçlara dönüşen kabarcıklarla ve hatta gerçekten talihsiz sayıda büyük bacak çıkaran ve şimdiye kadar var olan en büyük, en sarı ve en tuhaf kırkayak gibi yolda bir aşağı bir yukarı koşan bir otobüsle savaştım. Bu düşmanların geldiğini görmedim ve bu da Once Human’ı sürprizlerle dolu tutuyor.

Bir Kez İnsan Oynanışı

Genel olarak konuşursak silahlar oldukça basittir; bıçaklar ve çubuklar gibi basit yakın dövüş silahlarının yanı sıra tabanca, tüfek ve pompalı tüfek gibi genel hafif silah seçeneklerinden oluşur. Oldukça sıradanlar ama kafasına trafik konisi olan bir canavara vurduğunuzda ya da God of Kratos kadar iyi yenebilecek devasa bir gölge patronu vurmaya çalıştığınızda beyzbol sopasıyla sıkılmak zor. Savaş. Elbette, çoğu dövüş, yakın dövüş silahınızı sallayarak veya sağlık çubuklarını boşaltırken etrafta koşarak ateş ederek çözülür, ancak patron dövüşleri, patronu savunmasız hale getirmek için sizi canavar yumurtlayanları öldürmeye zorlamak gibi benzersiz mekanikler sunma konusunda iyi bir iş çıkarır.

Yaratıklar, organik ve inorganik olanın çarpıştığı garip bir vücut korku estetiğiyle Once Human’ın en ilgi çekici unsurlarıdır. Bununla birlikte, dünyanın geri kalanı oldukça yumuşaktır. Ormanlar pek gür değil ve aynı ağaçlar kendilerini hatırı sayılır sayıda tekrarlıyor. Kentsel alanlar büyük ölçüde çürüme belirtileri gösteren donuk betonla kaplı, ancak The Last of Us serisi gibi göze çarpacak kadar değil, bu uzaylı istilası görünümünü daha da geliştirmek için kaçırılmış bir fırsat gibi görünüyor. Daha büyük canavarlar, klasik World of Warcraft tasarımına benzer şekilde, örnekli zindanlara ayrılmıştır. Bu savaşlar en fazla dört oyuncudan oluşan gruplar için tasarlanmıştır ve Once Human grup oluşturmayı kolaylaştırır. Tek bir düğmeye tıklamak, diğer oyuncuların aradığı gruplara göz atabileceğiniz veya kendi grubunuzu oluşturabileceğiniz sunucu çapında bir takım bulucuyu açar.

Kaynak: www.ign.com